Meulebeke, een gemeente met een sterk lokaal karakter en een rijke geschiedenis, kende tot eind 2024 een zelfstandig bestaan. Sinds 1 januari 2025 maakt Meulebeke deel uit van een nieuwe fusiegemeente met Tielt. Of die fusie een vooruitgang betekent, laten we in het midden. Wat wel vaststaat, is dat beslissingen van die omvang en impact niet zonder de stem van de burger mogen worden genomen.
De inwoners van Meulebeke koesteren hun eigenheid en lokale verbondenheid. Toch kregen ze amper inspraak in het fusietraject. Deze afwezigheid van participatie laat zich nu steeds sterker voelen. Zo werd beslist dat zwaar verkeer vanuit Tielt voortaan door de dorpskern van Meulebeke zal rijden—een keuze met directe gevolgen voor de leefkwaliteit: meer lawaai, vervuiling en onveiligheid voor bewoners.
Daarbovenop kwam in mei 2025 het bericht dat het afvalbeleid ingrijpend wijzigt: de klassieke restafvalzakken worden vervangen door containers. Hoewel dit als een modernisering gepresenteerd wordt, brengt het voor veel burgers praktische en financiële bezwaren met zich mee.
Deze ingrepen, zonder voorafgaande bevraging of betrokkenheid van de bevolking, maken duidelijk waar het wringt: er wordt te weinig geluisterd naar wie het echt aangaat. De vraag rijst dan ook: hoe kunnen we beleid voeren dat gedragen wordt door de gemeenschap als we die gemeenschap structureel buitenspel zetten?
Zeker wanneer het gaat over lokale aangelegenheden die mensen direct raken, moet burgerparticipatie geen bijzaak zijn, maar een uitgangspunt. Alleen door burgers actief te betrekken—van bij de start—kan beleid ontstaan dat niet alleen efficiënt is, maar ook gedragen, rechtvaardig en toekomstgericht. Meulebeke verdient dat. Iedere gemeente verdient dat.
