Het is ondertussen genoegzaam bekend: na meer dan 600 dagen na de verkiezingen is er zelfs nog geen begin te bespeuren van een mogelijke nieuwe Brusselse regering. Dus blijft ondertussen de “oude” regering op de winkel passen, onder het regime van “ lopende zaken” en voorlopige twaalfden.
Dit is niet alleen beleidsmatig een enorm probleem: de Hoofdstad van Europa (én van België én van Vlaanderen…) kampt met een eindeloze rij van fundamentele problemen: niet alleen is de begroting totaal ontspoord, de criminaliteit (en dus onveiligheid) neemt zorgwekkend snel toe en problemen van netheid, huisvesting, mobiliteit,… worden maar niet aangepakt. En ga zo maar door.
Ondertussen blijft de ‘oude’ coalitie aan de macht (zij het met minder bewegingsruimte, maar toch ). Door het halsstarrig weigeren om nog maar een gesprek aan te gaan, verlamt één politieke partij het hele proces. Dit is – om democratische redenen – totaal onaanvaardbaar. Door elke poging tot een regeringsvorming nog voor ze goed en wel is begonnen te torpederen, weigert de oude coalitie (en dan vooral de PS) in feite de resultaten van de voorbije verkiezingen te aanvaarden en belet ze het toetreden van partijen die democratisch verkozen zijn tot de te vormen regering. Met andere woorden: de partij wil ten eeuwige dage aan de macht blijven zonder de resultaten van de voorbije verkiezingen te honoreren. Daar bestaat maar een term voor: dit is een (verkapte) staatsgreep.
Jammer genoeg is er tijdens alle vorige staatshervormingen nooit met dit scenario rekening gehouden en is er dus strikt juridisch géén houvast om deze situatie te déblokkeren. Daarom zou er misschien kunnen teruggegrepen worden naar een niet juridische benadering: doe een beroep op de regels van elementair fatsoen en democratisch respect, vorm een regering van “Brusselse éénheid”, waarin ALLE politieke partijen vertegenwoordigd zijn, in verhouding tot de resultaten van de voorbije verkiezingen en met respect voor de bescherming van de Vlaamse minderheid in Brussel, zoals in de Grondwet bepaald. En laat de ministers (die dan wél over de volle politieke beslissingsbevoegdheid beschikken) dan maar per dossier op zoek gaan naar een (wissel)meerderheid om bepaalde zaken er door te krijgen.
Dat is dan ook hoe een normale democratie zou moeten functioneren… Dan zal op zijn minst primo de resultaten van de meest recente verkiezing worden gerespecteerd en secundo zal de huidige stand still binnen het Brussels Gewest kunnen doorbroken worden. Dit is misschien geen mooi scenario, maar de huidige situatie waar de club der verliezers halsstarrig aan de macht wil blijven en elk nieuw initiatief onmogelijk maken, is dat nog veel minder. Als wij de geloofwaardigheid van ons land in de buitenwereld nog enigszins willen vrijwaren en niet willen afglijden tot de bananenrepubliek van Europa, moet er dringend een volwaardig en slagvaardig bestuur komen voor onze hoofdstad. Dat daarbij out of the box zal moeten gedacht worden, is dan maar zo.
